منو درگیر خودت کن،
تا جهانم زیرُ رو شه،
تا سکوت هر شب من با هجومت روبرو شه،
بی هوا، بدون مقصد،
سمت طوفان تو می رم،
منو درگیر خودت کن، تا که آرامش بگیرم،
با خیال تو هنوزم،
مثل هر روز و همیشه،
هر شبِ حافظه من، پُر تصویر تو می شه،
با من غریبگی نکن،
با من که درگیر تو ام،
چشماتو از من بر ندار،
من مات تصویر تو ام،
با من غریبگی نکن،
با من که درگیر تو ام،
چشماتو از من بر ندار،
من مات تصویر تو ام،
من مات تصویر تو ام.
تو همین جایی همیشه،
با تو شب شکلِ یه رویاست،
آخرین نقطه دنیا تو جهان من همین جاست،
تو همین جایی و هر روز من به تنهاییم دچارم،
منو نزدیک خودم کن تا خودم رو یادم بیارم،
با خیال تو هنوزم مثل هر روز و همیشه،
هر شبِ حافظه من، پُر تصویر تو می شه،
با من غریبگی نکن،
با من که درگیر تو ام،
چشماتو از من بر ندار، من مات تصویر تو ام، من مات تصویر تو ام،

                                                                                                    ** ماه عســل **

امروز صبح که از خواب بیدار شدی، نگاهت می کردم، امیدوار بودم که با من حرف بزنی، حتی برای چند کلمه، نظرم را بپرسی یا برای اتفاق خوبی که دیروز در زندگی ات افتاد،از من تشکر کنی، اما متوجه شدم که خیلی مشغولی، مشغول انتخاب لباسی که می خواستی بپوشی، وقتی داشتی این طرف و آن طرف می دویدی تا حاضر شوی فکر می کردم چند دقیقه ای وقت داری که بایستی و به من بگویی: سلام"، اما تو خیلی مشغول بودی، یک بار مجبور شدی منتظر شوی و برای مدت یک ربع کاری نداشتی جز آنکه روی یک صندلی بنشینی، بعد دیدمت که از جا پریدی، خیال کردم می خواهی چیزی را به من بگویی، اما تو به طرف تلفن دویدی و در عوض به دوستت تلفن کردی تا از آخرین شایعات با خبر شوی. تمام روز با صبوری منتظرت بودم، با آن همه کارهای مختلف گمان می کنم که اصلاً وقت نداشتی با من حرف بزنی، متوجه شدم قبل از نهار هی دور و برت را نگاه می کنی، شاید چون خجالت می کشیدی، سرت را به سوی من خم نکردی. تو به خانه رفتی و به نظر می رسید که هنوز خیلی کارها برای انجام دادن داری، بعد از انجام دادن چند کار، تلویزیون را روشن کردی، نمی دانم تلویزیون را دوست داری یا نه؟ در آن چیزهای زیادی نشان می دهند و تو هر روز مدت زیادی را جلوی آن می گذرانی، در حالی که درباره هیچ چیز فکر نمی کنی و فقط از برنامه هایش لذت می بری، باز هم صبورانه انتظارت را کشیدم و تو در حالی که تلویزیون را نگاه می کردی، شام خوردی و باز هم با من صحبتی نکردی. موقع خواب، فکر می کنم خیلی خسته بودی، بعد از آن که به اعضای خوانواده ات شب به خیر گفتی، به رختخواب رفتی و فوراً به خواب رفتی، نمی دانم که چرا به من شب به خیر نگفتی، اما اشکالی ندارد، آخر مگر صبح به من سلام کردی؟! احتمالاً متوجه نشدی که من همیشه در کنارت و برای کمک به تو آماده ام، من صبورم، بیش از آنچه تو فکرش را می کنی، حتی دلم می خواهد به تو یاد دهم که چطور با دیگران صبور باشی، من آنقدر دوستت دارم که هر روز منتظرت هستم، منتظر یک سر تکان دادن، یک دعا، یک فکر یا گوشه ای از قلبت که به سوی من آید، خیلی سخت است که مکالمه ای یک طرفه داشته باشی، خوب، من باز هم سراسر پر از عشق منتظرت خواهم بود، به امید آنکه شاید فردا کمی هم به من وقت بدهی. آیا وقت داری که این نامه را برای دیگر عزیزانم بفرستی؟ اگر نه، عیبی ندارد، من می فهمم و سعی می کنم راه دیگری بیابم، من هرگز دست نخواهم کشید. دوستت دارم، روز خوبی داشته باشی...دوست و دوستدارت: خدا

   دیشب خواب علی رو دیدم ؛ خوب و سرحال ، حتی از قبل هم سرحال و بانشاط تر بود . با لبخند به من نگاه کرد احساس کردم روزهای خوبی رو سپری می کنه از این بابت خوشحال شدم نمی دونم این خواب چه معنی داشت ؟ شاید به خاطر این بود که چند روز پیش تو نمایشگاه برای چند لحظه کوتاه دیدمش که ای کاش نمی دیدم . همه ی همکارا اومدن سلام و احوال پرسی اما فقط اون با بی تفاوتی روشو برگردوند و به مسیرش ادامه داد امید داشتم تو برگشت بتونم حالشو بپرسم اما ...  به قول خودش انگار یه پارچ آب یخ روی سرم خالی کردند . هم عصبانی شدم هم ناراحت . نمی دونم دلیل این کارش چیه ؟! همون طور که یه دفعه از وبلاگم رفت !!! حالا حتی با بقیه همکارا هم تا زمانی که من حضور داشته باشم حتی نگاهم نمی کنه چه برسه که صحبت کنه ...

                                  *** پیشاپیش ولنتاین مبارک ***  

18 آذر تولد دوست عزیزم (نرگس) و تبریک میگم و میگم که دلم براش تنگ شده برای اون روزای خوب برای گذشته . برای مریم . کبو . مریم هپروت . گیتی . رویا ... استاد غیبی که بدتر از مریم ، هپروت بود . اگه میشد زمان برگرده خیلی خوب میشد . اگر میشد ...

یه دوستی یه زمانی بهم گفت : هر وقت احساس کردی کسی لیاقت شکستن قفلهای دلت رو پیدا کرده و مطمئن شدی که در بیان احساسش کاملاً صداقت بخرج داده ؛ بازهم سعی کن یکی دو قفل بسته باقی بگذاری . چون اگـر سرنوشت برای تو فاصله رو انتحاب کرد . این تویی که باید سالها و قرن ها زمان برای وصل و پینه کردن قفلهای دلت بگذاری . چون خانم ها همیشه با عقیده پایبندی زندگی می کنند و آقایون حتی تو احساسات صادقانشون فراموش کارن .

    بگذریم قرار شد دیگه از این حرفها نزنم ..

   همیشه با گوش دادن آهنگی که روی تیتراژ سریال « مثل هیچکس » پخش می شد حالم منقلب می شد چون واقعاً حرف دل من بود .

                         همه دنیـا بخواد و تو بگی  نه ، نخواد   و تو بگـی آره  تمومه

                         همینکه اول و آخـر تو هستی   به محتاج  تو ، محتاجی حرومه

اما شب آخر وقتی همزمان با اون زیر نویس شبکه عید فطر و اعلام کرد باعث شد تا یه بار دیگه اشک من جلوی همه سرآزیر بشه . بازهم مثل صابق آخرش فهمیدم که چقدر وابسته شب و روزش شدم تو این ماه خصوصیات آدمها متفاوتِ و همه چیز یه جور خاص میشه سوای سختی هاش حال و هوای دوست داشتنی داره . امیدوارم تونسته باشیم بهره کافی رو از این ماه ببریم  ...           عید مبارک